«Ορισμένα βράδια, ο μάγος του σύμπαντος γινόταν άσπλαχνος κι αδυσώπητος. Η βία του, που από την αυγή της ζωής πήγαζε άσβεστη από μέσα του, αναζητούσε κάθε φορά καινούργιο θύμα, οποιοδήποτε θύμα, αρκεί να ήταν ευάλωτο και να ήταν του χεριού του. Αυτή ήταν η σκοτεινή όψη του πατέρα μου, εκείνη που με πλήγωνε. Αυτή την όψη έφερνα στον νου μου τα τελευταία δέκα χρόνια, σαν να ήταν μια παρτίδα σκάκι που δεν είχε κριθεί». Ποιος είναι τελικά αυτός ο «λύκος» που ζει μέσα στη βία και το ψέμα, που γοητεύει την κόρη του και συγχρό- νως της προξενεί τρόμο; Ποια ήταν εκείνη η «άλλη» οικογένεια, που αναδύεται φευγαλέα ανάμεσα σε δύο κουβέντες και πνίγεται πάλι στη σιωπή; Ποια είναι η «κληρονομιά» με την οποία πρέπει να αναμετρηθεί η Λυκ ήδη από την παιδική ηλικία; Το βιβλίο Προς τη βία (2022) είναι ένα μυθιστόρημα για τις κρυμμένες και σκοτεινές όψεις της πατριαρχίας, για την αναζήτηση ταυτότητας και νοήματος στον ρευστό κόσμο της μετανεωτερικότητας, για την αγάπη και τον φόβο, για το άρρητο που μας ορίζει και μας καθηλώνει, για τους οικογενειακούς δεσμούς που γίνονται ρίζες αλλά και δεσμά. Απέσπασε το λογοτεχνικό βραβείο Méduse και το μεγάλο βραβείο των αναγνωστριών του περιοδικού Elle.