Η βιβλιογραφία δηλαδή λειτουργεί και ως ένα είδος πνευματικής βιογραφίας. Διαβάζουμε σε αυτήν το έργο του ποιητή, σε μια χρονολογική σειρά, και παράλληλα την υποδοχή αυτού του έργου στο πέρασμα του χρόνου. Σε αυτό τον άξονα του χρόνου υπάρχουν κάποιοι σταθμοί, κάποιες σιωπές, κάποιες εξάρσεις, όπως σε κάθε πνευματικό βίο, όπως σε κάθε πραγματική ζωή. Ο τόμος κινείται σε δύο επίπεδα που διασταυρώνονται, στον εαυτό (ο ποιητής) και στο πώς βλέπουν τον εαυτό οι άλλοι (κριτικοί). Το ερώτημα ποιος είναι ο εαυτός, εκ των πραγμάτων θα φέρει μπροστά μας πολλούς εαυτούς. >>>
