Η έκδοση του δεύτερου τόμου της εκδοτικής σειράς Διατροφική Πολιτιστική Κληρονομιά της Ελλάδας, ο οποίος είναι αφιερωμένος στην Τυροκομία και το Τυρί, αποτελεί μία από τις πολλές πρωτοβουλίες που ανέλαβε τα τελευταία χρόνια η Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Υπουργείου Πολιτισμού σε συνεργασία με τις κοινότητες φορέων άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, την κοινωνία των πολιτών και την επιστημονική κοινότητα για τη μελέτη, διαφύλαξη και ανάδειξη των αγροδιατροφικών παραδόσεων, αξιοποιώντας τις δυνατότητες που παρέχει η Σύμβαση για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (UNESCO, 2003) και την ανανεωμένη προσέγγιση που εισήγαγε.

Η έκδοση φιλοδοξεί να αναδείξει τη σημασία της τυροκομίας και του τυριού για τις κοινότητες που ασκούν τις τυροκομικές πρακτικές ή/και αναγνωρίζουν την τυροκομία και το τυρί ως συστατικό στοιχείο της μνήμης και της ταυτότητάς τους. Μεταξύ εκείνων που συνεισφέρουν με κείμενα στην έκδοση αυτή περιλαμβάνονται τυροκόμοι, επαγγελματίες αλλά και μη, ειδικοί επιστήμονες και μελετητές του τυριού, της τυροκομίας και της παραδοσιακής διατροφής, αλλά και μέλη της κοινωνίας των πολιτών, εκπρόσωποι τοπικών πολιτιστικών συλλόγων, φορέων πολιτιστικής διαχείρισης και μουσείων. Όλοι τους, ο καθένας από την πλευρά του και εκκινώντας από διαφορετικές διανοητικές αφετηρίες, ειδικότητες και εμπειρίες, συμβάλλουν ώστε ο αναγνώστης να αποκομίσει μια αντιπροσωπευτική εικόνα αφενός της πολιτιστικής κληρονομιάς που συνδέεται με την τυροκομία και το τυρί και της δυναμικής που έχει για τις τοπικές κοινωνίες, και αφετέρου της σημασίας του τυριού ως διατροφικού στοιχείου που συνυφαίνεται με τις τοπικές αγροδιατροφικές παραδόσεις αλλά και την ελληνική κουζίνα, όπως αυτή διαμορφώνεται σήμερα.