Γιατί οι γονείς είναι τόσο σημαντικοί.

Στην εργασία μου ως συστημικός ψυχοθεραπευτής έχω κάνει μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση: Ο καθένας μας έχει μια συγκεκριμένη βασική στάση απέναντι στη ζωή. Ίσως δεν μπορούμε καν να τη διατυπώσουμε, επειδή μάς έχει γίνει τόσο φυσική.

Κάποιοι άνθρωποι καταβάλλουν τεράστιες προσπάθειες επειδή βρίσκουν τη ζωή τόσο απαιτητική. Άλλοι είναι άπληστοι και θέλουν όλο και περισσότερο από τον "χυμό της ζωής" ή είναι συνεχώς απαιτητικοί και θέλουν περισσότερα από τη ζωή, γενικά. Και υπάρχουν άλλοι, που εκνευρίζονται και απογοητεύονται επειδή η ζωή δεν εκπληρώνει τις επιθυμίες και τα όνειρά τους. 

Εσείς πώς θα ονομάζατε τη δική σας στάση απέναντι στη ζωή;

Η παρατήρησή μου είναι ότι η στάση των περισσότερων ανθρώπων απέναντι στη ζωή αντιστοιχεί στη βασική τους στάση απέναντι στους δικούς τους γονείς. 

Αν καταβάλλετε μεγάλη προσπάθεια στη ζωή, πιθανώς προσπαθούσατε για τους γονείς σας από μικρή ηλικία. Αν είστε άπληστοι, έχετε την αίσθηση ότι δεν πήρατε αρκετά από αυτούς ως παιδί. Κάποιος είναι απογοητευμένος από τη ζωή επειδή είναι τυχόν απογοητευμένος από τους γονείς του. Και όποιος είναι ευγνώμων προς τη ζωή, θα είναι ευγνώμων και προς τους γονείς του.

Γι' αυτό, υπάρχει ένας απλός τρόπος (αν και όχι πάντα εύκολος!) για να βρείτε μια ακόμα πιο θετική στάση απέναντι στη ζωή: 

Αλλάξτε τη στάση σας απέναντι στους γονείς σας!

Γιατί οι γονείς είναι σημαντικοί για ένα φυσικό λόγο: Χωρίς τους γονείς μας δεν θα υπήρχαμε.