Ακόμη τα Θραύσματα διακρίνονται για την οξυδερκή κοινωνική και ανθρωπιστική τους ματιά. Μέσα από τις επιγραμματικές συνθέσεις, η Αντιγόνη Πανταζή αναμετράται με τις αντιφάσεις της ανθρώπινης συνείδησης, την υποκρισία των κοινωνικών διακρίσεων και την ευθύνη του ατόμου απέναντι στον άλλον. Η ποιητική της φωνή φέρει εξομολογητικό και την έγνοια του συλλογικού, καθιστώντας το ιδιωτικό της βίωμα κοινωνικό προβληματισμό. Η ανατρεπτική χρήση του παραδόξου, η στοχαστική οπτική κατορθώνουν ένα ολοκληρωμένο έργο που εξακολουθεί και παράγει ερμηνείες πολύ μετά την ανάγνωσή του, επιβεβαιώνοντας ότι η ουσιαστική ποίηση δεν καταλαμβάνει χώρο στη σελίδα, αλλά χρόνο και βαθύτητα στη συνείδηση του αναγνώστη.
