Η γραφή του Δημήτρη Μπαλτά χαρακτηρίζεται από μια γλώσσα άμεση, συχνά λιτή, αλλά όχι απλοϊκή. Το πολυτονικό σύστημα προσδίδει ιδιαίτερη αισθητική ταυτότητα στο κείμενο, χωρίς να απομακρύνει την ποίηση από την αναγνωστική αμεσότητα. Οι μεταφορές του είναι λειτουργικές και οι εικόνες δεν χρησιμοποιούνται για να εντυπωσιάσουν, αλλά για να μεταφέρουν το βάρος μιας σκέψης ή ενός συναισθήματος. >>>
Η απώλεια και ο θάνατος, η μνήμη και η λήθη, ο έρωτας και η αγάπη, η παιδική ηλικία και η αδιάκοπη φθορά που επιφέρει ο χρόνος, η μοναξιά και η υπαρξιακή αλλοτρίωση του σύγχρονου ανθρώπου, καθώς και ο ρόλος της ποιητικής δημιουργίας ως μέσου αυτογνωσίας και αναζήτησης του νοήματος της ζωής, συνιστούν τους βασικούς θεματικούς άξονες που διατρέχουν την έβδομη ποιητική συλλογή του Δημήτρη Μπαλτά, Στο μετερίζι του χρόνου, η οποία κυκλοφορεί από τις «Εκδόσεις των Φίλων» >>>
Γραμμένα σε απλή και κατανοητή γραφή, παρότι σε πολυτονικό σύστημα, κινούνται διακριτικά και χαμηλόφωνα από επιλογή, καθώς στόχος τους δεν είναι ο εντυπωσιασμός του αναγνώστη, αλλά η επίτευξη της αμεσότητας και της ουσιαστικής επικοινωνίας μαζί του, καθώς αυτός είναι και ο τελικός αποδέκτης τους. >>>
