Ο Χένρυ Πρέστον Στάντις είναι ένας εύπορος, απόλυτα συγκρο­τημένος τραπεζίτης από τη Νέα Υόρκη. Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στον Ειρηνικό Ωκεανό, γλιστράει στο κατάστρωμα και πέφτει στο νερό.

Είναι πέντε και είκοσι τρία το πρωί. Το πλοίο συνεχίζει την πορεία του και χάνεται στον ορίζοντα. Κι ο Στάντις μένει πίσω. Μόνος.

Στην αρχή, η ακλόνητη αστική του ευγένεια τον εμποδίζει ακόμη και να φωνάξει – μια τέτοια υστερία θα ήταν ανάρμοστη. Καθώς όμως οι ώρες περνούν, η βεβαιότητα της διάσωσης μετατρέπεται σε μια εφιαλτική, υπαρξιακή πάλη. Μέσα στην απεραντοσύνη του ωκεανού, απογυμνωμένος από τα πλούτη και το κοινωνικό του status, ο Στάντις έρχεται αντιμέτωπος με το πιο τρομακτικό ερώτημα: Τι είναι ο άνθρωπος όταν του αφαιρέσεις τον κόσμο του; 

«Μια υπαρξιακή οδύσσεια τυλιγμένη στον μανδύα ενός αριστο­τεχνικού σασπένς. Ένα λησμονημένο διαμάντι της αμερικανικής λογο­τεχνίας».

Γραμμένο με μια κρυστάλλινη, ειρωνική και βαθιά συγκι­­­νη­τική πρόζα, το Άνθρωπος στη θάλασσα είναι μια συγκλονιστική παραβολή για την ανθρώπινη ευθραυ­στότητα και το μεγαλείο της ίδιας της ζωής. Ένα κομψοτέχνημα που διαβάζεται με κομμένη την ανάσα και μένει χαραγμένο στον νού για πάντα.