Υπάρχει ένα καταραμένο νησί στη Βενετία, η Ποβέλια, που οι χάρτες προσπερνούν και οι ψίθυροι φοβούνται. Όμως, αυτό δεν είναι ένα βιβλίο για τον θάνατο. Είναι ένα βιβλίο που υμνεί την αξία της ζωής.
Με φόντο τη μυστηριώδη Ποβέλια, δύο διαφορετικές εποχές συναντιούνται στην ίδια ανάγκη για φως. Όταν η πανώλη αποδεκατίζει την Ευρώπη στα τέλη του Μεσαίωνα, ο Αλεσάντρο και η Ιζαμπέλα παρασύρονται από μια ορμητική παλίρροια συναισθημάτων, αποδεικνύοντας πως η αγάπη είναι η μόνη δύναμη που δεν μπορεί να δαμάσει ο θάνατος.
Χρόνια αργότερα, στα μέσα του 20ού αιώνα, ανάμεσα στους τοίχους ενός ιδρύματος που δοκιμάζει τις αντοχές της λογικής, ο Αντρέα και η Λουτσία ανακαλύπτουν πως ο έρωτας μπορεί να γίνει το μόνο αληθινό άσυλο σε έναν κόσμο που έχει χάσει την ανθρωπιά του.
Δύο ζευγάρια, χωρισμένα από το χάσμα του χρόνου αλλά ενωμένα από την ίδια ακατανίκητη ανάγκη για λύτρωση, αποδεικνύουν πως, ακόμα και στους πιο σκοτεινούς τόπους, η ελπίδα βρίσκει μια χαραμάδα για να ανθίσει.

Ένας συγκλονιστικός ύμνος για τη δύναμη της ανθρώπινης ψυχής. Μια υπενθύμιση πως, ακόμα και στο πιο βαθύ σκοτάδι, η ανθρωπιά παραμένει η μόνη αληθινή πράξη αντίστασης.