Δεν θα μπορούσε λοιπόν μια μικρή συλλογή κειμένων που προέρχονται από τη στήλη αυτή να έχει διαφορετικό τίτλο. «Υπάρχει Λόγος»: να πεις, δηλαδή να νιώσεις ως ανθρώπινο ον, τον απέραντο έξω και έσω σου κόσμο. «Τίποτα το ανθρώπινο δεν μου είναι ξένο», ήταν μια αγαπημένη αξιωματική φράση του Μαρξ, παρμένη από τον Ρωμαίο κωμωδιογράφο Τερέντιο (186-159 π.Χ.),που έφτασε ακμαία στις μέρες μας, το ίδιο ακμαία που θα είναι και αύριο. Λέμε για να κατανοήσουμε τα ανθρώπινα. Τα πανανθρώπινα και τα «εις εαυτόν». Τα φωτεινά και τα σκοτεινά. Τις καμπές της Ιστορίας και τα ανεπαίσθητα δράματα. Τη γνώση και το τρομερό κενό γνώσεως. Όλα είναι Λόγος. Κι αυτά που δεν λέμε, είναι αυτά που δεν ξέρουμε. Ακόμα. Αυτό προσπαθεί εδώ και τριάντα χρόνια η στήλη «Υπάρχει Λόγος»: να πει για να μάθει. Αυτό είναι και το ομότιτλο βιβλίο: μια περιπλάνηση στον λαβύρινθο του λόγου. Στον λαβύρινθο του ανθρώπου. Η γλώσσα είναι απλώς ο μίτος της Αριάδνης.