Το έργο «Η συλλογική αρχή στο ελληνικό διοικητικό δίκαιο» αποπειράται να αφηγηθεί αυτή την ιστορία μέσα από τη νομολογία του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου και τη σκέψη των μεγάλων θεωρητικών. Επιδιώκει να αναδείξει τις αρχές που συγκρούονται κάθε φορά που ανακύπτει ένα ερμηνευτικό ζήτημα γύρω από τη συγκρότηση, τη σύνθεση ή τη λειτουργία ενός συλλογικού οργάνου και να απαντήσει στα νομικά ερωτήματα που συνδέονται με τη σύστασή του. Σε αυτό το πλαίσιο, ταξινομεί τα συλλογικά όργανα σε κατηγορίες και συστηματοποιεί τους κανόνες που τα διέπουν, προκειμένου να διατυπώσει μία πρόταση για τα αναγκαία ερμηνευτικά διαβήματα, τα οποία, με τη σειρά τους, θα οδηγήσουν στην πρόκριση εκείνων των λύσεων που συνέχουν την έννομη τάξη.
Το βιβλίο δεν απευθύνεται μόνο στον ερευνητή του διοικητικού δικαίου. Παρά τη θεωρητική του προδιάθεση, ο προσανατολισμός του παραμένει πρακτικός και αποσκοπεί στο να φανεί χρήσιμο στον ερμηνευτή και εφαρμοστή του δικαίου, είτε αυτός είναι ο διοικητικός δικαστής είτε ο δημόσιος υπάλληλος είτε, φυσικά, ο δικηγόρος.
