Το «ΕΝΑ» ανήκει στη δεύτερη κατηγορία ακόμα κι αν εσύ νομίζεις ότι έκανες την πρώτη κίνηση.
Ο Ματσούκας γράφει με το νυστέρι αυτού που έχει καθίσει απέναντι στον εαυτό του με τα μάτια ορθάνοιχτα.
Τριάντα οκτώ κείμενα κοντά σε ποίηση, κοντά σε ομολογία που δεν ζητούν ούτε συμπάθεια, ούτε συγχώρεση, ούτε καν αναγνώριση.
Οπτικοποιούνται δε μέσα από τον φακό του συγγραφέα.
Εδώ, ο έρωτας δεν εξιδανικεύεται. Η μοναξιά δεν «χαϊδεύεται» παρά εντοπίζεται όχι προς αντιμετώπιση αλλά, σαν ένα βήμα πιο κοντά στην αυτογνωσία. Εδώ, η διαθεσιμότητα αναγνωρίζεται ως η πιο επικίνδυνη ασθένεια.
Και το πρόβλημα με τα πράγματα που ονομάζει είναι ότι μόλις τα διαβάσεις, δεν μπορείς να κάνεις ότι δεν τα ξέρεις.
Λιτό. Ακριβές. Αναπόφευκτο.
