Μέσα από εικόνες φωτός, σιωπής και εσωτερικών διαδρομών η συλλογή εξερευνά τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην απώλεια και την ελπίδα.
Ο έρωτας εμφανίζεται άλλοτε ως μνήμη και άλλοτε ως φως που επιμένει να υπάρχει υπενθυμίζοντας ότι ακόμη και μέσα στη λήθη οι αόρατες κλωστές των ανθρώπινων σχέσεων συνεχίζουν να δένουν ζωές.
