Γεννήθηκα κόρη όπως η μητέρα μου. Κι εκείνη υπήρξε η κόρη της γιαγιάς μου και η γιαγιά μου με τη σειρά της η κόρη της προγιαγιάς μου και αυτή είναι μόνο η μία σειρά ανθρώπων που συνδέονται μαζί μου γιατί έχω επίσης τη μάνα του πατέρα μου που υπήρξε πρώτα κόρη και η ιστορία επαναλαμβάνεται ταξιδεύοντας στο παρελθόν. Θέλω να πιστεύω πως οι περισσότερες από αυτές τις γυναίκες καλοδέχτηκαν τα παιδιά τους στη ζεστή αγκαλιά τους και έκαναν το καλύτερο που μπορούσαν γι’ αυτά. Σίγουρα όμως θα υπήρχαν κι αυτές που δεν ήταν έτοιμες να υποδεχτούν το θαύμα της ζωής και απλά έπρεπε να ακολουθήσουν τις κοινωνικές συμβάσεις της εποχής τους για διαφορετικούς λόγους η καθεμιά.
Συμβαίνει ακόμα και σήμερα που περπατάμε στα σοκάκια του 21ου αιώνα, να γεννάμε ανεπιθύμητα παιδιά και κάποια από αυτά εισπράττουν την απόλυτη απόρριψη ατενίζοντας τη ζωή με ένα τραύμα που δεν επουλώνεται ποτέ…
Αθηνά Κεσίσογλου
