Ο ηλικιωμένος Χουάν Γκέυ βρίσκεται ετοιμοθάνατος σε ένα δωμάτιο του Παλατιού, ενός επιβλητικού, ξεπεσμένου πια, ξενώνα στην καλιφορνέζικη έρημο. Τον φροντίζει ένας νεαρός, τον οποίο ο Χουάν είχε γνωρίσει πριν από μια δεκαετία σε ένα ψυχιατρικό ίδρυμα. Καθώς το τέλος πλησιάζει, διηγούνται ο ένας στον άλλον ιστορίες, ανασταίνοντας χαμένους έρωτες, μανάδες και πατεράδες, με τις πορείες τους να συμπλέκονται, αναπόφευκτα, σε μια ευρύτερη ιστορία σεξουαλικότητας, παθολογίας και καταπίεσης. Μέσα από τις συνομιλίες τους αναδύεται μία άλλη ιστορία, αυτή της ριζοσπάστριας κουίρ ακτιβίστριας Ζαν Γκέυ (κατά κόσμον Χέλεν Ράιτμαν), της οποίας τη ρηξικέλευθη έρευνα στις δεκαετίες του ´20 και του ´30 οικειοποιήθηκαν, αποσιωπώντας το όνομά της, τα μέλη της επιτροπής στην οποία συμμετείχε και την εξέδωσαν διαστρεβλωμένη το 1941.