Στα είκοσι τρία της χρόνια, αντιμετωπίζει έντονες εναλλαγές διάθεσης, άγχος και κατάθλιψη, έντονο θυμό, συμπτώματα που μπορεί να διαρκέσουν από μερικές ώρες έως αρκετές ημέρες. Αλλάζει εύκολα γνώμη για τους άλλους, τους οποίους άλλοτε εξιδανικεύει και άλλοτε υποτιμά. Οι φίλοι της, η οικογένεια της, ο σύντροφος της, κάποιες φορές πιστεύει πως είναι οι καλύτεροι άνθρωποι στον κόσμο και άλλες φορές οι χειρότεροι. Ο φόβος ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να την εγκαταλείψουν όλοι, κυριεύει το μυαλό της και καθορίζει τις συμπεριφορές της. Είναι εύθικτη, απρόβλεπτη, αυτοκαταστροφική, αγνοεί τους κινδύνους, αυτοτραυματίζεται, μπαινοβγαίνει στα ψυχιατρεία και άθελα της, δημιουργεί πολλά προβλήματα στον εαυτό της και στο περιβάλλον της. Η μάχη με την ασθένεια είναι διαρκής και ανελέητη.

Για να εκτονωθεί, επινοεί έναν φανταστικό φίλο που επικοινωνεί μαζί του μέσα στο ημερολόγιο της. Εκεί καταγράφει τα γεγονότα που συμβαίνουν σε διάστημα μερικών μηνών. Κάποια στιγμή θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια απρόσμενη εξέλιξη που θα την κάνει να αναστοχαστεί και να παλέψει, πιο αποφασιστικά, με τα βαριά συμπτώματα της αρρώστιας της.

Άραγε θα καταφέρει…