Η ποίηση, όταν είναι αληθινή, δεν γνωρίζει σύνορα. Δεν περιορίζεται από γλώσσες, γεωγραφίες ή ιστορικές συγκυρίες, αλλά διασχίζει τόπους και χρόνους, μεταφέροντας από άνθρωπο σε άνθρωπο την πιο ευαίσθητη, αλλά και την πιο ουσιαστική εμπειρία του κόσμου, τον πόνο, την απώλεια, τον έρωτα, τη μνήμη, τη μοναξιά, την ελπίδα, την ανάγκη της υπέρβασης. 
Η ανθολογία Οι στίχοι που σκότωσαν τον ποιητή έρχεται να καταθέσει ακριβώς αυτή τη μαρτυρία, τη ζωντανή και πολυφωνική παρουσία της σύγχρονης αλβανικής ποίησης, έτσι όπως αυτή εκφράστηκε μέσα από σημαντικές φωνές δημιουργών, διαφορετικών γενεών, εμπειριών και ποιητικών ιδιωμάτων.
Ο εύγλωττος και βαθιά συμβολικός τίτλος της ανθολογίας προϊδεάζει ήδη τον αναγνώστη για τη δραματική ένταση που διατρέχει τα ποιήματα του τόμου. Οι στίχοι αποκτούν υπόσταση σχεδόν υπαρξιακή, γίνονται δύναμη αποκαλυπτική και συνάμα οδυνηρή, καθώς συχνά η ποίηση δεν σώζει τον δημιουργό της από το βάρος της αλήθειας, αλλά τον εκθέτει ακόμη περισσότερο απέναντι στην εσωτερική του δοκιμασία. Μέσα από αυτή την οπτική, η ανθολογία αναδεικνύει τον ποιητή ως μάρτυρα της εποχής του, αλλά και ως ευάλωτο συνομιλητή με τον εαυτό του, τη γλώσσα και τη μοίρα. Η ανθολογία αποκτά χαρακτήρα βαθύτερα πολιτισμικό, συνιστά μια γέφυρα γνωριμίας, κατανόησης και πνευματικής επικοινωνίας ανάμεσα σε δύο γειτονικούς λαούς με σύνθετες ιστορικές διαδρομές και πολλαπλά σημεία επαφής.
Για τον Έλληνα αναγνώστη, η παρούσα έκδοση αποτελεί αναμφίβολα, πολύτιμη ευκαιρία γνωριμίας με έναν λογοτεχνικό χώρο που, αν και γεωγραφικά κοντινός, δεν είναι πάντοτε επαρκώς γνωστός. Η ανάγνωση αυτών των ποιημάτων επιτρέπει τη βαθύτερη κατανόηση ενός πολιτισμού που συνομιλεί με τη νεωτερικότητα, τη μνήμη, την ιστορία και την ανθρώπινη μοίρα με τρόπο άμεσο, έντιμο και καλλιτεχνικά ουσιαστικό.
Σ. Σ.