Ένα νησί γεμάτο υπόπτους, με τα κίνητρα να ποικίλλουν. Στόματα κλειστά, καρδιές γεμάτες σιωπή και ενοχή. Μέσα σε όλα αυτά, η υπερφυσική παρουσία της Ξωθιάς, που όπως όλοι λένε επέστρεψε από τους νεκρούς, έρχεται να ταράξει ακόμα περισσότερο τα νερά…
«Κύριε υπαστυνόμε, ακούστε με. Συνεχίζετε να αντιμετωπίζετε τη μακαρίτισσα σαν ένα φυσιολογικό άτομο, παρόλο που τόση ώρα προσπαθώ να σας πείσω για το ακριβώς αντίθετο. Ξέρετε ποιο ήταν το παρατσούκλι της εδώ στο νησί; Ξωθιά».
«Ξωθιά; Τι είναι αυτό;»
«Η ξωθιά είναι ένα μυθολογικό ον, απαράμιλλης ομορφιάς, που μοιάζει με γυναίκα. Γυναίκα, όμως, δεν είναι. Βασικά δεν είναι άνθρωπος…»
