Η Σοφία Φιλιππίδου συνθέτει μια ιδιαίτερη ποιητική, μια σκηνογραφία της ποίησης στην οποία δεξιώνεται τον εκάστοτε δέκτη μετοχετεύοντας ιδέες, συναισθήματα, μετεικάσματα βιωμάτων.
Η ανάκλαση αυτών των ποιημάτων σηματοδοτεί ότι το ποιητικό εγώ στέκει πάντα εκεί, πιστό στις επάλξεις, ένα γοητευτικό κράμα υπαρξιακής ενατένισης και κοινωνικής περιδιάβασης. Αισθητοποιεί με τις ποιητικές της ίνες κάθε στοιχείο του φυσικού κόσμου και της κοινωνικής πραγματικότητας >>>
