Η ποίηση για την Ντουμάζιου είναι η διαλεκτική αντιπαράθεση της πραγματικότητας και του ονείρου. Ήπια σουρεαλιστική γραφή, με κοινή λογική που μοιάζει ονειρώδης αλλά παραμένει συναισθηματικά γειωμένη, φανερώνοντας τις ανθρώπινες πράξεις και αδυναμίες. Από τη μια, η συνειδητοποίηση της οδυνηρής πραγματικότητας και, από την άλλη, το ουτοπικό μεγαλείο των αισθήσεων. Με οδηγό την εσωτερική παρόρμηση προς το τέλειο, η ποιήτρια προσπαθεί να δημιουργήσει εκείνη την ξεχωριστή αρμονία στη ζωή που δίνει χώρο στις επιθυμίες, τα όνειρα, τη χαρά.
>>>
