Νεκροπάπουτσα, κοστούμι, λεφτά για κηδεία και φέρετρο, για βότκα και νεκρόδειπνο. Ο άντρας της Βέρας πεθαίνει κι εκείνη πρέπει να τα κανονίσει όλα γρήγορα. Δεν έχει τα μέσα για να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Πηγαίνει σε πρώην εραστές και ερωμένες για να ζητήσει λεφτά, να πουλήσει, να ανταλλάξει, να βρει ό,τι χρειάζεται. Η Βέρα είναι μια γυναίκα δυνατή με ισχυρό ένστικτο αυτοσυντήρησης και ροπή προς τον αυτοσαρκασμό. Η αφήγησή της, άμεση, θεατρική, με πικρό χιούμορ και χωρίς ίχνος καθωσπρεπισμού, αναδεικνύει την υλικότητα του σώματος ως αντίβαρο στο πένθος.
