Όλες οι αμέτρητες ιστορικές, θεολογικές και οικουμενικές πρωτοβουλίες που θα λάβουν χώρα με την ευκαιρία της 17ης εκατονταετηρίδας της Νίκαιας θα είναι, για τον Θεό και την Εκκλησία, σχεδόν άχρηστες, αν δεν εξυπηρετήσουν τον σκοπό που εξυπηρετούσε η Νίκαια, δηλαδή να επιβεβαιώσουν και, αν χρειαστεί, να αναζωπυρώσουν στους Χριστιανούς την πίστη στη θεότητα του Χριστού και στην τριαδικότητα του Θεού. Πριν από δεκαεπτά αιώνες, το σώμα της Εκκλησίας κατέβαλε μια υπέρτατη προσπάθεια, υψώνοντας την πίστη πάνω από όλα τα ανθρώπινα συστήματα και κάθε αντίσταση της λογικής. Η παλίρροια ανέβηκε στο υψηλότερο επίπεδό της και άφησε το σημάδι της στο βράχο. Χρειαζόμαστε την υψηλή παλίρροια για να ανανεωθούμε· το παλιρροϊκό ίχνος δεν είναι αρκετό. Δεν αρκεί πλέον να επαναλαμβάνουμε το Σύμβολο της Πίστεως της Νίκαιας· πρέπει να ανανεώσουμε το ξεχείλισμα της πίστης στη θεότητα του Χριστού, που όμοιό του δεν έχει ξαναγίνει από τότε.