Χαρτιά κοιμητήρια

Paper Graveyards (τίτλος πρωτοτύπου)

Cadava, Eduardo

Μετάφραση: Αθανασάκης, Μανόλης

Κυκλοφορεί

ISBN: 978-618-230-181-4

Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο Κρήτης, 4/2026

1η έκδ. || Νέα

Γλώσσα: Ελληνική, Νέα

Γλώσσα πρωτοτύπου: Αγγλική

€ 35.00 (περ. ΦΠΑ 6%)

Βιβλίο, Χαρτόδετο

15 x 23 εκ., 592 σελ.

Περιγραφή

Τα Χαρτιά κοιμητήρια δεν είναι ένα έργο παραδοσιακής ιστορίας της τέχνης ούτε λογοτεχνικής θεωρίας. Δεν είναι ούτε μια ιστορία των ιδεών, με την αυστηρή έννοια, παρά τον πλούτο ιδεών που αποτυπώνει. Αξιοποιώντας, ωστόσο, όλες αυτές τις μεθόδους και προσεγγίσεις, εξετάζει τη θεαματική έκρηξη εικόνων κατά την τελευταία εικοσαετία ώστε να πραγματευτεί, περαιτέρω, όχι απλώς κάποιες συγκεκριμένες εικόνες αλλά τον ρόλο και τη θέση των εικόνων αυτών στην καθημερινή μας ζωή. Με αναφορές στο έργο του Ναντάρ, του Ρολάν Μπαρτ, του Λήον Γκόλουμπ, της Νάνσυ Σπέρο, του Φάζαλ Σέικ, της Σούζαν Μεϊσέλας και άλλων, χαράζει διαφορετικές στρατηγικές ανάγνωσης που, με αφετηρία την πεποίθηση ότι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον πάντοτε αλληλοδιαπλέκονται, συναποτελούν ένα εγχειρίδιο για την κατανόηση του οπτικού υλικού τον 21ο αιώνα.

Τα έξι δοκίμια του βιβλίου έχουν γραφεί με την πεποίθηση ότι εκείνο που απαιτείται να αντιπαραταχθεί στην ταχύτητα με την οποία σήμερα παράγονται, διανέμονται και αποθηκεύονται οι εικόνες, παρά τον παροδικό και φευγαλέο χαρακτήρα τους, είναι τρόποι ανάγνωσης οι οποίοι υπομονετικά αναδομούν τη γενεαλογία και τα δίκτυα σχέσεων που διέπουν τους πληθυντικούς κόσμους των εικόνων. Από κοινού, τα δοκίμια εξετάζουν το μεταβαλλόμενο καθεστώς των εικόνων όχι μόνο σήμερα και στο μέλλον, αλλά και στο παρελθόν. Ασχολούνται με την εικόνα θεωρώντας την ως ερώτημα και όχι ως κάτι αυτονόητο.

Βιβλιοκριτικές

Δριμή, Μαρία, Eduardo Cadava: «Χαρτιά κοιμητήρια», diastixo, 14/09/2026

Όλα άρχισαν το 1826, όταν ο Ζοζέφ Νισεφόρ Νιεπς, προσπαθώντας να βελτιώσει τη διαδικασία κατασκευής λιθογραφιών, έστησε έναν σκοτεινό θάλαμο (camera obscura) στο παράθυρο του σπιτιού του. Τοποθέτησε εκεί μια γυαλισμένη πλάκα από κασσίτερο με επίστρωση πίσσας και άνοιξε τον φακό. Δεν είναι γνωστός ο χρόνος έκθεσης στο πείραμα του Νιεπς, όμως υπολογίζεται μεταξύ οκτώ ωρών και τριών ημερών. Στη συνέχεια, ο Νιεπς έπλυνε την πλάκα και το αποτέλεσμα ήταν να εμφανιστεί μια αχνή απεικόνιση της θέας από το παράθυρο. Αυτή ήταν η πρώτη φωτογραφία ή ηλιογραφία. Ο Νιεπς τη μετακίνησε σε άλλους χώρους και η ηλιογραφία ξεκίνησε τον πλανόδιο βίο της. >>>

Add: 2026-04-27 14:58:33 - Upd: 2026-09-29 14:01:35