Τα βιώματα, η καθημερινότητα, ο τρόπος ζωής, οι ανησυχίες της συγγραφέως ,ως φοιτήτριας Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Λομονόσοφ 1980-1986 αποτελούν το αντικείμενο του βιβλίου.
Η προσωπική μνήμη αλληλοπλέκεται με την ιστορική μνήμη και αφορά σε μία εποχή που κάποιοι την έζησαν, άλλοι τη φαντάζονταν κι ακόμη τη φαντάζονται , άλλοι την αγνοούσαν κι ακόμη την αγνοούν.
Πραγματικά, με ένα όνειρο – εφιάλτη ότι βρίσκεται ξανά στη Μόσχα μετά από 40 χρόνια ξεκινάει η συγγραφέας την καταγραφή των αναμνήσεών της από τα πέντε χρόνια (1980-1986) που σπούδασε Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ. Το λογοτεχνικό της αφήγημα αναπτύσσεται, βέβαια, σε πολλά επίπεδα, αντίστοιχα στις πλευρές της πραγματικότητας που βίωσε τα πέντε χρόνια των σπουδών της και σε δυο ταξίδια στην ΕΣΣΔ πριν και μετά από αυτές.
>>>