Γρήγορα ήξερε ότι θα καταλήξουν στην τουαλέτα, αυτή γονατιστή και αυτός με κατεβασμένο το τζιν του να παίρνει το πέος του στο στόμα της με γρήγορες αλλά σταθερές κινήσεις, χωρίς φυσικά προφύλαξη. Άλλη μια επιβεβαίωση ότι είναι ποθητή. Ότι μπορεί να οδηγήσει μέσα σε λίγη ώρα ακόμα έναν άνδρα σε μια στύση, σε ένα γαμήσι, σε ό,τι επιθυμούσε αυτή.

Ήπιε ακόμα ένα σφηνάκι λευκή τεκίλα. Το μπαρ είχε αρχίσει να αδειάζει. Ο μεσήλικας μπάρμαν κουτουλούσε όρθιος. Ζύγισε τις πιθανότητες να προλάβει να τραβήξει τον άνδρα που καθόταν στο παραδιπλανό σκαμπό στις τουαλέτες χωρίς να τους εντοπίσουν. Είχε περάσει η ώρα.

Τον κοίταξε ξανά με το νυσταγμένο, λάγνο βλέμμα της γεμάτο προσδοκίες. Της ανταπέδωσε το βλέμμα και τελείωσε το πότο του.

Το μαγαζί είχε αδειάσει τελείως. Ήταν οι δύο μοναδικοί πελάτες που είχαν απομείνει.

Πλήρωσε και βγήκε έξω για τσιγάρο. Φεύγοντας τον κοίταξε πάλι όσο πιο σταθερά και επίμονα μπορούσε. Το μήνυμα ήθελε να είναι όσο το δυνατόν πιο ξεκάθαρο. Έσβησε το τσιγάρο και τυλίχτηκε γύρω από το παλτό της. Φευγαλέα σκέφτηκε αυτή να είναι στα τέσσερα, από πίσω της να μπαινοβγαίνει αγκομαχώντας ο πρόωρα γερασμένος κοιλαράς μπάρμαν και από μπροστά της όρθιος να στέκεται με ελαφρώς λυγισμένα τα γόνατα αυτός ο γοητευτικός νεαρός άνδρας και να της δίνει το πέος του στο στόμα της.

Κατέληξαν σε ένα φθηνό μοτέλ. Αυτός επέμενε για προφύλαξη. Αυτή δεν είχε κανένα πρόβλημα και χωρίς. Τελικά, αυτός πετάχτηκε μέχρι το περίπτερο και αγόρασε προφυλακτικά. Αυτή ήθελε πιο άγριο σεξ και του ψιθύριζε συνεχώς στη διάρκεια της πράξης ότι ήθελε πιο δυνατά. Αυτός τελείωσε γρήγορα. Έτσι τουλάχιστον της φάνηκε. Πριν φύγουν τη ρώτησε το όνομά της. «Ελευθερία» του απάντησε. Μουρμούρισε και αυτός το δικό του αλλά αυτή το ξέχασε στη στιγμή. Τη ρώτησε αν θα την έβλεπε ξανά γεμάτος αμηχανία και προσδοκία. Ήταν τόσο γλυκός. Του χαμογέλασε με ένα χαμόγελο που του φάνηκε ειρωνικό και του απάντησε ότι δεν είχε νόημα.

Γύρισε σπίτι της κατάκοπη. Έξω είχε ήδη ξημερώσει για τα καλά. Ο κόσμος πήγαινε στις δουλειές του. Στην είσοδο της πολυκατοικίας πέτυχε τον ηλικιωμένο χήρο διαχειριστή. Τον καλημέρισε σχεδόν περιφρονητικά και αυτός κάτι μουρμούρισε μέσα από τα δόντια του. Δεν μπόρεσε να καταλάβει αν την έβρισε ή αν της ανταπέδωσε την καλημέρα. Και το δεύτερο να είχε συμβεί, σαν βρισιά ακούστηκε.

Μπήκε μέσα στο διαμέρισμά της και άρχισε να γδύνεται μπροστά στον καθρέφτη του υπνοδωματίου της. Πρώτα έβγαλε το ελαστικό μπεζ ζιβάγκο που διέγραφε εξαίσια τα στήθη της και στη συνέχεια την εφαρμοστή δερμάτινη σούπερ μίνι φούστα που αναδείκνυε τα καλλίγραμμα πόδια της και τόνιζε το ανάγλυφο του γυμνασμένου πισινού της. Έμεινε να παρατηρεί τον εαυτό της. Πασπάτεψε τα στήθη της μέσα από το δαντελένιο σουτιέν που φορούσε. Ήταν σφιχτά και σφριγηλά. Κόντευε τα τριάντα και ήταν πολύ πιο όμορφη από τις περισσότερες εικοσάχρονες. Το διαπίστωνε στους άνδρες. Ήταν η καλύτερη επιβεβαίωση. Η μητέρα της από μικρή της το είχε μάθει πριν καν της έρθει περίοδος. Το μυστικό είναι να αρέσεις στους άνδρες. Αυτοί ελέγχουν και διοικούν τα πάντα. Αν αρέσεις στους άνδρες, είσαι πανίσχυρη.

Ανασηκώθηκε στις μύτες των ποδιών της και γύρισε στο πλάι στον καθρέφτη. Ήταν μουνάρα. Έδειχνε τόσο καυτή μέσα στις ζαρτιέρες της. Η μέση σαν δαχτυλίδι, τα λεπτά, θηλυκά σμιλεμένα πόδια της, οι ανασηκωμένοι σφιχτοί σαν πέτρα γλουτοί της.

Σκέφτηκε φευγαλέα τη βραδιά που μόλις είχε περάσει. Ήταν τόσο γλυκός μέσα στην αδυναμία του εκείνος ο νεαρός άνδρας με το καλογυμνασμένο σώμα του και τα ευγενικά χαρακτηριστικά του προσώπου του. Δεν υπήρχε μεγαλύτερη ικανοποίηση για αυτή από την έλξη που ασκούσε στους άνδρες. Είχε δίκιο η μητέρα της, δεν υπήρχε μεγαλύτερη δύναμη από αυτή στον κόσμο.

Θυμάται μια φορά που τα είχε με έναν παντρεμένο, τον Ηρακλή. Ήταν νιόπαντρος και παιδαράς. Ήταν τέσσερα χρόνια μεγαλύτερός της. Αυτή ήταν είκοσι πέντε και αυτός είκοσι εννέα. Με τη σύζυγό του, μια μικροκαμωμένη γυναικούλα με γλυκό προσωπάκι και αδιάφορη ύπαρξη, περίμεναν το πρώτο τους παιδί.

Τον γνώρισε για πρώτη φορά σε ένα σουπερμάρκετ, μπροστά από το ψυγείο με τα γαλακτοκομικά με χαμηλά λιπαρά. Ήταν μόνος του. Η Ελευθερία, όπως έκανε σχεδόν πάντα όταν έβλεπε όμορφους άνδρες, άρχισε να τον φλερτάρει απροκάλυπτα. Του έπιασε συζήτηση με αφορμή μια προσφορά για κάτι γιαούρτια διαίτης. Δεν μπορούσε να καταλάβει, υποτίθεται, αν η έκπτωση ίσχυε και για τα γιαούρτια με τα χαμηλά λιπαρά ή μόνο για τα κανονικά.

Το είδε αμέσως στα μάτια του, στους μυς του προσώπου του, στην αναπνοή του, στη στάση του σώματός του· έβλεπε αυτό που ένιωθε με τους άνδρες όλα αυτά τα χρόνια μόλις τους έδινε λίγη σημασία. Ήταν τόσο εύκολοι στον χειρισμό τους, τόσο προβλέψιμοι στις αντιδράσεις τους. Μπορούσε να γαμήσει όποιον ήθελε μέσα σε λίγη ώρα. Ένα λάγνο κοίταγμα, ένα τυχαίο άγγιγμα, μια αθώα ερώτηση, και αν ήθελε θα μπορούσε να τον έχει από κάτω της ή από πάνω της ‒για να έχει και την ψευδαίσθηση της κυριαρχίας‒ μέσα σε λίγη ώρα. Πραγματικά, δεν υπήρχε μεγαλύτερη δύναμη από αυτή. Να μπορείς να ξυπνάς τον πόθο σε όποιον άνδρα θέλεις, όποτε θέλεις, και μετά να μπορείς να τον κάνεις ό,τι θέλεις.

Την Ελευθερία όμως δεν την ενδιέφερε πραγματικά να κάνει τους άνδρες ό,τι θέλει. Της αρκούσε απλώς να ξέρει ότι την ποθούν και ότι μπορούσε να έχει όποιον θέλει. Μονό αυτό ήθελε, αυτό επεδίωκε και προσπαθούσε όλη της τη ζωή· να αρέσει στους άνδρες, να τη θέλουν όλοι και να μπορεί να επιλέξει όποιον θέλει για να κάνει παρέα μαζί του, για να πηδηχτεί μαζί του, για να κάνει ό,τι θέλει μαζί του.

Τον παντρεμένο ήξερε ότι τον έχει από την πρώτη στιγμή. Αντάλλαξαν κινητά. Περίμενε να την καλέσει αυτός. Ποτέ δεν καλούσε η ίδια πρώτη. Ήθελε πλήρη απόδειξη του πόθου του. 

Μετά την πρώτη συνεύρεσή τους τον κατέκλυσαν οι τύψεις. Πόσο κλασικό. Της είπε ότι ένιωθε άσχημα και ότι δεν έπρεπε να το είχαν κάνει, ήταν λάθος. Της έδειξε μια φωτογραφία της γυναίκας του με ελαφρώς φουσκωμένη την κοιλιά της. Ήταν στον έκτο μήνα της εγκυμοσύνης της. Περίμεναν αγόρι. Η Ελευθερία θυμάται ακόμη εκείνα τα θλιμμένα μάτια, γεμάτα οίκτο. «Έχεις δίκιο» του είπε. «Δεν έπρεπε να το κάνουμε. Δεν είναι σωστό» συμπλήρωσε ψυχρά.

Άλλη θα μπορούσε να τον καταστρέψει, να του διαλύσει τη ζωή. Γιατί τι είναι η ζωή ενός ανθρώπου πέρα από τις σχέσεις του με τους άλλους; Οι σχέσεις είναι που δίνουν μορφή και σχήμα στη ζωή, κρατάνε τις ραφές της. Θα μπορούσε, αν ήθελε, να τινάξει με τον πιο βίαιο τρόπο τη σχέση του με τη γυναίκα του. Να έχανε και αυτή και το μελλοντικό παιδί του. Δεν ήθελε όμως κάτι τέτοιο. Της αρκούσε που ήξερε ότι ο πόθος του για αυτή ήταν τόσο μεγάλος που, αν ήθελε, θα μπορούσε να τον οδηγήσει στην καταστροφή.