ΣΤΡΟΦΕΣ ΧΩΡΙΣ ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΕΣ

Κάνε μια στροφή ακόμα.
Διατήρησε την ισορροπία σου
Να ’ξερες πόσες στροφές σού επιφυλάσσει η ζωή…
Αμέτρητες.

Αλίμονο αν κάθε φορά σκοντάφτεις.

Μάθε να απολαμβάνεις τη ροπή.
Τόσο απότομες, τόσο κοφτές.
Σε κάνουν να χάνεις τις αισθήσεις σου!

Συνήλθες; Να σου άλλη μια!

Αναρωτιέσαι αν είμαι «μαέστρος» στις στροφές;
Πώς! Σωστός χορευτής!
Μη νομίζεις, μια που πέφτω, μια που σηκώνομαι.
Φέρω σημάδια της κάθε χορογραφίας.

Δεν συνηθίζονται αλλιώς οι στροφές,
πρέπει από νωρίς να δυναμώσεις καρδιά.
Να αποκτήσεις χάρη στην κίνηση, ευλυγισία.
Βλέπεις, εμένα δεν μου ’μαθαν
πώς να κρατιέμαι όρθιος και… πάλι έπεσα!

Κοίτα τους αγκώνες μου.
Μετράω πληγές, σαν τα παιδιά
που μαθαίνουν ποδήλατο.

Κάνε άλλη μια στροφή,
χωρίς να κοιτάς πίσω αυτήν τη φορά.

Δοκίμασε ξανά.

*

ΗΜΕΡΑ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ (Δεύτερη θέση στον διεθνή διαγωνισμό Literary Asia 2024)

Μη με κρατάς άλλο εδώ
Βιάζομαι, σου είπα,
θέλω να γυρίσω σπίτι μου.
Έχω δουλειές.
Πρέπει να συμμαζέψω την καρδιά μου.
Να ξεσκονίσω τα όνειρά μου.
Θέλω να καθαρίσω
τους καθρέφτες του σπιτιού.
Να τους γυαλίσω και
να βγάλω επιτέλους αυτήν τη μάσκα
με το παγωμένο χαμόγελο.

Να κοιτάξω τον εαυτό μου στα μάτια.
Να συμφιλιωθώ με το εύθραυστο είδωλό μου,
να το παρηγορήσω, να το καθησυχάσω.
Εκκωφαντικά σιωπηλή διαδικασία για δύο.
Στους δύο τρίτος δεν χωρεί ή μάλλον δεν αντέχει.
Του φτάνει μόνο να γελάς.
Όχι για το καλό σου!
Προς Θεού!
Το απαιτεί, τουλάχιστον, χάριν
της εγωιστικά καλοβαλμένης αισθητικής του.
Γι’ αυτό σου λέω, βιάζομαι.
Χρειάζομαι οξυγόνο.
Να βγάλω τη μάσκα.
Αυτό της το χαμόγελο μου ματώνει τα χείλη.

*

ΚΑΘΕ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΟΡΤΗ

– Μαμά, γιατί χτυπούν κάθε πρωί οι καμπάνες;

– Επειδή σήμερα και κάθε μέρα είναι γιορτή!

– Τότε γιατί οι άνθρωποι ξυπνούν λυπημένοι;

– Για τον ίδιο λόγο που ατενίζουν με θαυμασμό μοναχά τη δύση.