Η λέξη το περιγράφει, μα δεν το εξαντλεί· το οριοθετεί, μα δεν το χωρά.
Σ’ αυτή την ένταση —ανάμεσα σε αυτό που λέγεται και σε αυτό που διαφεύγει— γεννιέται η ανάγνωση.
Εκεί ο αναγνώστης δεν ακολουθεί· πλανιέται. Δεν καταναλώνει νόημα· το αναπνέει.
