Η ΤΡΕΛΗ ΤΗΣ ΔΙΠΛΑΝΗΣ ΠΟΡΤΑΣ

Έχω γνωρίσει την τρέλα,
την αληθινή,
και ένιωσα φόβο,
έναν πολύ μεγάλο φόβο,
γιατί ποτέ δεν ξέρεις αν θα γυρίσεις πίσω,
όταν η τρέλα σε παίρνει από το χέρι
και σε απομακρύνει.
Η τρέλα μου ήταν γλυκιά,
μια τρέλα αγάπης,
μια τρέλα που με έκανε να κάνω υπέροχα πράγματα,
αλλά και τόσο κακό,
μια τρέλα που είχε το πρόσωπο του Θεού
και τον μορφασμό του διαβόλου.
Κι όμως, μέσα σε αυτή την τρέλα,
υπήρχε μια μεγάλη σοφία,
μια σοφία που κανένα σχολείο δεν μπορεί ποτέ να σου διδάξει.
Είμαι η τρελή της διπλανής πόρτας,
αλλά είμαι και η σκιά σας,
αυτή που γελάει και κλαίει,
ενώ εσείς νομίζετε ότι είστε υγιείς.

*

1

Το τρελοκομείο είναι λέξη πολύ μεγαλύτερη
από τις σκοτεινές καταβόθρες του ονείρου,
κι όμως ερχόταν καμιά φορά τότε
νήμα γαλάζιο ή ένα τραγούδι
μακρινό από αηδόνι ή άνοιγε
το στόμα σου δαγκώνοντας στο γαλάζιο
το άγριο ψέμα της ζωής.
Ή ένα ανελέητο χέρι άρρωστου
ανέβαινε αργά στο παράθυρό σου
συλλαβίζοντας το όνομά σου και επιτέλους
με διαλυμένο τον μιαρό αριθμό ξανάβρισκες
όλη τη σοβαρότητα της ζωής σου.

*

2

Το τρελοκομείο είναι ένα μεγάλο αντηχείο
και το παραλήρημα γίνεται αντίλαλος,
η ανωνυμία μέτρο,
το τρελοκομείο είναι το όρος Σινά,
καταραμένο, που πάνω του λαμβάνεις
τις πλάκες ενός νόμου
άγνωστου στους ανθρώπους.

*

3

Στην πύλη πηχτώνουν τα θύματα
πρόσωπα γυμνά και τέλεια
μαντρωμένα στην άγνοια,
αλλόκοτα χέρια
γραπωμένα σε ένα σίδερο
και έξω το τρένο που περνάει
ηλιόλουστο, ελαφρύ,
μια συντριβή καθαρού φωτός
πάνω στο δικό μου λαβωμένο όριο.