Εκεί που σμίγουν τα ορατά με τα αόρατα… Στο οροπέδιο Νεβρόπολης η Λίμνη αντικατροπτίζει το πρόσωπο του κόσμου, αναμοχλεύει τις αιώνιες μνήμες στο ρίγος του νερένιου όγκου από το αναπάντεχο αναρρίπισμα του ανέμου που γίνεται στο φως του ήλιου σελάγισμα από μυριάδες αστέρια κρυστάλλους στην πιο απίθανη περιδίνηση από τη μία όχθη της Λίμνης στην άλλη Εκει.... Εκεί που το μάτι μπερδεύεται και το παρόχθιο της Λίμνης συγχέεται με το ενάλιο τ΄ουρανού και η ακτινοβολία των ουράνιων σωμάτων με την ακτινοβολία του αχτίσου.
Σε ένα πολύχρωμο οδοιπορικό η Νοεμί Ιποκού Μπολέμι επιδιώκει να αποτυπώσει ένα βαθύ μήνυμα αισιοδοξίας για τη ζωή. Οι δύο κεντρικές ηρωίδες του μυθιστορήματος, η Ελάιζα και η Θεανώ, οι οποίες έχουν μεγαλώσει στο Νεοχώρι Καρδίτσας, έχοντας πάρει τη ζωή στα χέρια τους από τα πρώτα τους κιόλας βήματα, ακολουθούν τον δρόμο της καρδιάς τους, που τους επιφυλάσσει κάθε είδους εκπλήξεις και ανατροπές. Αρχικά θα οδηγηθούν σε ξένους τόπους, στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη Μέση Ανατολή, όπου τελικά απ΄ό,τι φαίνεται εγκαθίστανται επί μακρόν. Για τον αναγνώστη είναι τα βήματα τους πνοή, καθώς ανταποκρίνονται στα εσωτερικά καλέσματα της ψυχής τους που ξετυλίγοντας τον πυκνοϋφασμένο ιστό της αποδεσμεύει τον χρόνο, δυναμωμένη.
"....την έθλιβε βαθιά η περιρρέουσα πεποίθηση ότι η φθορά καραδοκεί πάντα και παντού. Αρνιόταν να αποδεχθεί την τετριμμένη αντίληψη της σκληρής αυτής καθημερινότητας που μηρυκάζει τον άνθρωπο και τον φτύνει. Πίστευε πως όλα είναι μια ιδέα και ότι αυτό που έχει αξία είναι αυτό που μέσα του ο καθένας κουβαλά και καλλιεργεί. Όταν, λοιπόν, καλλιεργείς την αλήθεια σου αδιάκοπα, ο έρωτας είναι παρών. Και στον έρωτα φθορά δεν υπάρχει".
