Στην πράξη, σε πολλές περιπτώσεις οι αιτούντες εγκλωβίζονται, όταν ο δικάζων δικαστής αρνείται να εξετάσει την αίτηση λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας, και η Διοίκηση παραπέμπει τον ενδιαφερόμενο στη δικαστική οδό, ή την απορρίπτει εξαιτίας του αυστηρού νομοθετικού καθεστώτος που ρυθμίζει το θέμα στην ημεδαπή. Πρόσφατα (2022), ο νομοθέτης επενέβη για να δώσει λύση στο αδιέξοδο, με την προσθήκη διάταξης, η οποία επιβάλλει πλέον ρητά την εξέταση της αίτησης αναγνώρισης από πολιτικό δικαστήριο κατά τη διαδικασία του άρθρου 905 ΚΠολΔ. Μολαταύτα, υπολογίσιμη μερίδα στη νομολογία παραμένει προσκολλημένη στο status quo ante. Με τον τρόπο αυτό, αυξάνεται η ήδη εδραιωμένη έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών ως προς το σύστημα απονομής της Δικαιοσύνης στη χώρα μας.

Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα ανωτέρω, σκοπός του έργου είναι η παρουσίαση της προβληματικής μέσα από κριτική προσέγγιση της νομολογίας πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων δικαστηρίων, σε συνδυασμό με θέσεις και απόψεις της εγχώριας και της διεθνούς θεωρίας.