TΙ ΓΥΡΕΥΟΥΝ AΡΑΓΕ συναθροισμένοι οι καλλιτέχνες της Φλορεντίας, ανάμεσά τους ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι και ο Μποτιτσέλλι, στην αίθουσα του Συμβουλίου των Έργων του Καθεδρικού της πόλης μια χειμωνιάτικη μέρα του Ιανουαρίου 1504; Το διακύβευμα είναι σημαντικό: Πρέπει να αποφασίσουν που θα εγκατασταθεί τελικά ο Δαυίδ, τον οποίο μόλις ολοκλήρωσε ο επιφανέστερος του κύκλου τους, απών ωστόσο από τη συνάθροιση, ο Μιχαήλ Άγγελος. Τα Πρακτικά αυτής της συνάντησης, που σώζονται και παρατίθενται εδώ σε ελληνική μετάφραση, έχουν σημασία για δύο κυρίως λόγους. Αφενός φανερώνουν το ρόλο των καλλιτεχνών στη λήψη αποφάσεων για τον δημόσιο χώρο στη νεαρή Δημοκρατία της Φλορεντίας των αρχών του 16ου αιώνα –που μόλις έχει στείλει στην εξορία την πανίσχυρη οικογένεια των Μεδίκων– και αφετέρου αναδεικνύουν τη λειτουργία των σύνθετων μηχανισμών της πατρονίας, οι οποίοι ρυθμίζουν και τις μεταξύ τους σχέσεις. Και όλα αυτά, με αφορμή ένα κολοσσιαίο άγαλμα, τον Δαυίδ, που συνεχίζει να γοητεύει τη φαντασία του Δυτικού ανθρώπου πάνω από μισή χιλιετία μετά την πρώτη του εγκατάσταση έξω από τον ογκώδη τοίχο του Παλάτσο Βέκκιο.