Ένα απόγευμα που ανεβαίναμε από τον Αγιόκαμπο κουρασμένοι από τη δουλειά, όλη η οικογένεια, με όλα τα ζώα και τα μανάρια, η καημένη η γαιδούρα αγκομαχούσε φορτωμένη να βγάλει την ανηφόρα προς το χωριό. Προσέξαμε ότι θα γεννούσε. Είχε έρθει η ώρα της!

..........................................................................................................................................................................................

Πράγματι την τραβήξαμε μεσα σ' ένα περιβόλι και κάτω από μια ελιά την ξεφορτώσαμε. Της λύσαμε τα μανάρια από τα κοτσάκια, της κατεβάσαμε και το σαμάρι και λέει ο πατέρας, που πάντα γινόταν ό,τι έλεγε:

-Εμπρός! Αφήστε την εδώ, για να γεννήσει και το πρωί θα έρθουμε να την πάρουμε!

..........................................................................................................................................................................................Τότε, εγώ αποφάσισα να προβάλλω τη μεγάλη μου αντίσταση! Έίπα το μεγάλο "ΟΧΙ"!