απορρίπτοντας το ψεύτικο δίλημμα ανάμεσα στην τέχνη και την πολιτική.
Τα τετράστιχά του, λιτά και αυστηρά στη μορφή, αποτυπώνουν με ρεαλισμό
και ευαισθησία στιγμές καθημερινής ζωής, πόνο και λεπτό χιούμορ, σαν
πρόχειρα σκίτσα του δρόμου. Πρόκειται για μια ποίηση χωρίς πόζα, όπου η
ανθρώπινη εμπειρία μετατρέπεται σε πράξη αντίστασης.
