MILLENNIALS I

Γεννήθηκα millennial.
Έρευνες δείχνουν πως στο μεταίχμιο
μιας εποχής, που βρέθηκα τυχαία,
λίγο προτού προκύψει η επόμενη γενιά των gen z,
η ταξινόμηση που μου ταιριάζει
είναι εκείνη των zillennials.

Επειδή πρόλαβα τις βιντεοκασέτες
αλλά ήμουν πολύ παιδί για να κατανοήσω την 11η Σεπτέμβρη
επειδή πρόλαβα τη ζωή δίχως κινητά
αλλά ήμουν πολύ παιδί για να κατανοήσω το πέρασμα απ’ τη δραχμή
στο ευρώ
επειδή πρόλαβα το παιχνίδι στην αυλή και τα σκισμένα γόνατα
αλλά ήμουν πολύ παιδί για να κατανοήσω την εποχή της
μεταπολίτευσης

κάποια μέρα το παιδί μεγάλωσε
σε κόσμο που διατεινόταν πως πλούσια δώρα έχει να προσφέρει
σε τυχερές σακούλες με δύο ευρώ από το περίπτερο
κι η αφθονία γέμιζε με κρύο αέρα τα ψυγεία στα σπίτια
ώσπου η κρίση στα λεφτά ισοπέδωσε οικείες
δημιούργησε παρίες
έριξε ανθρώπους άνεργους απ’ τα μπαλκόνια
προς νέες γαίες πένθιμης ευφορίας
και μια γενιά ολόκληρη,
τη δική μου γενιά,
την έστειλε στο ταμείο
να πληρώσει τον λογαριασμό
για όλα τα τραπέζια
στο μαγαζί.

*

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΚΑΛΙ

Μας στοιβάζουν σε εκπαιδευτήρια σκέψεων
οι άτακτες πεποιθήσεις μας
γίνονται χυλός υπό το βάρος του μαστιγίου

αργότερα
μαθήματα μικρής βουλητικής φόρμας
τόσο όσο επιτρέπει η δημοκρατία τους
όμως στο τέλος μπαίνει μόνο τελεία

διώξε το θαυμαστικό
ξέχασε το κόμμα
παράλειψε την παύλα
αφάνισε το ερωτηματικό

μικρές
κοφτές
κατηγορηματικές
προτάσεις

η επιτυχία
είναι το μητρικό φιλί
της ενήλικης ψευδαίσθησης.

*

ΒΗΤΑ

Βούλιαξαν βάρκες
βομβάρδισαν βρέφη

βοήθεια, βοήθεια

βρεγμένες βαλίτσες
βεβιασμένοι βίοι

βοήθεια, βοήθεια

βρομάνε βόθροι
βρέχει βιτριόλι

βοήθεια, βοήθεια

βυζαίνουμε βάσανα
βουρκώνουμε
βουτήξαμε βαθιά

βοήθεια.

*

ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΧΡΗΣΗΣ

Δεν υπάρχει εγχειρίδιο χρήσης για τη ζωή
οι μέρες μου είναι ένας αγώνας
επιβίωσης
κατανόησης
μπάσκετ
παραγωγής
αποκρυπτογράφησης της γειτόνισσας
που με κοιτάζει κρυφά από το παράθυρο όταν βγαίνω έξω
και φοράω τακούνια
που πιθανόν δεν εγκρίνει
ενώ αυτός που με περιμένει στο αυτοκίνητο
μασάει παθητικά την τσίχλα
και ακούει μουσικές που ξερνάνε τη βλέννα του πενταγράμμου

γυρίζω σπίτι
ψάχνω την αλήθεια που μου έπεσε στο σιφόνι
καθώς στράγγιζα τα μαλλιά μου από τη λάβα της πόλης
–απλώθηκε στο κεφάλι μου όταν κοίταξα τον ήλιο στα μάτια–

κι όταν βγαίνω έξω ξανά
στους αυχένες των άλλων κρεμάω ταμπέλες
ενδείξεις, σήματα, οδοφράγματα
δεν έχω εγχειρίδιο χρήσης
μα ψάχνω, έστω, φάρο.