Στο παραδεισένιο περιβόλι, που φροντίζει ο κηπουρός τους, πλανάται η άγρυπνη ματιά της ανέραστης και ψυχρής οικονόμου. Μέσα στην καλοκαιρινή κάψα όλα βομβίζουν, σαν άκουσμα της δαιμονικής μουσικής από την "Ιεροτελεστία της Άνοιξης" του Στραβίνσκι και οι ηθικές αναστολές σιγούν.
Οι μύχιες επιθυμίες είναι μυστικές, σαν τα Ελευσίνια Μυστήρια. Εκεί, στο σκοτεινό βασίλειο του Πλούτωνα, όπου κρύβονται οι βολβοί για ν' ανθίσουν οι τουλίπες, οι ήρωες, μας παρασύρουν ασταμάτητα στη δική τους τροχιά, λες και οι ίδιοι θέλουν να μας πείσουν ότι η ζωή τους είναι από εκείνες τις σπάνιες στιγμές που φτιάχνουν την αιωνιότητα.
