Στην πορεία της ψυχοθεραπείας, τα πρόσωπα αντιμετωπίζουν προβολές φόβων που αναδύονται από το ασυνείδητο και μοιάζουν με τέρατα, παιδιά της Έχιδνας. Μέσα από τη συνάντηση με αυτά τα τέρατα, αντιλαμβάνονται ότι κάθε φόβος αποτρέπει ή αναστέλλει την προσωπική ανάπτυξη, αλλά και ότι η συνειδητοποίηση και η αποδοχή του οδηγούν σε εσωτερική απελευθέρωση.
Το έργο συνδυάζει φιλοσοφική σκέψη, ψυχαναλυτική εμβάθυνση και λογοτεχνική αφήγηση.
