Ένα σπίτι που μοιάζει εγκαταλελειμμένο μέσα στην πυκνή βλάστηση γίνεται πόλος έλξης για τρεις εφήβους που είναι αποφασισμένοι να μην γυρίσουν νωρίς στα σπίτια τους. Ένας άντρας που προσπαθεί να αγνοήσει τις τραυματικές μνήμες της παιδικής του ηλικίας επιστρέφει ύστερα από δεκαετίες στον γενέθλιο τόπο του. Η βία που θα ξεσπάσει αρχίζει και τελειώνει σαν σε όνειρο μέσα σε ένα φαράγγι. Εκεί το σούρουπο μπορεί κανείς να δει περίεργες μορφές –άλλοτε πεσμένες στα τέσσερα, άλλοτε όρθιες– να προχωρούν με πείσμα ανάμεσα στα βράχια.
Μια νουβέλα για το Κακό και τις μεταμορφώσεις του, με φόντο μια πραγματικότητα που είναι τόσο ρευστή ώστε τίποτα δεν είναι βέβαιο.
αρχιτέκτονας και υπ. δρ. στο τμήμα Αρχιτεκτονικής του ΕΜΠ διδάσκουσα στο τμήμα Διακοσμητικής των ΤΕΙ Αθηνών. Γιάννης Νικολούδης, Κόκκινο φαράγγι, Εκδόσεις Πατάκη Ένα ηλιόλουστο ζεστό πρωινό του Δεκέμβρη, που οι κάτοικοι του χωριού βγήκαν από τα σπίτια τους σαν τα σαλιγκάρια, μετά από εβδομάδες συνεχούς εγκλεισμού, βροχής και κακοκαιρίας, να λιαστούν και να οργανώσουν με χαρούμενες φωνές και τραγούδια το πανηγύρι της επόμενης μέρας, ένα δράμα εκτυλίσσεται σιωπηλά κάπου εκεί κοντά. >>>
