Στο βιβλίο αυτό αναδεικνύονται όψεις του ζητήματος της εκπαίδευσης και της ανατροφής των γυναικών κατά τους 16ο, 17ο και 18ο αιώνες στην Ιταλία καθώς και του κανονιστικού λόγου και αντιρρητικού προς αυτόν λόγου ανδρών και γυναικών συγγραφέων για τα όρια και τις δυνατότητες των γυναικών να λαμβάνουν εκπαίδευση στην πρώιμη νεότερη Ιταλία. Κεντρικό ζήτημα εξέτασης αποτέλεσε η ανάδειξη των προσδοκιών, ανδρών και γυναικών συγγραφέων, από την εκπαίδευση που εκείνες θα λάμβαναν, όπως και ο κίνδυνος, η ισχύς και ο αντίκτυπος, που η γνώση θα μπορούσε να επιφέρει στις ζωές των γυναικών και στην κοινωνία ευρύτερα.
Με την έρευνα αυτή επιχειρείται η ανάδειξη της ιστορίας της εκπαίδευσης των γυναικών στην πρώιμη νεότερη Ιταλία μέσω της αποτύπωσης ιδεών και νοοτροπιών για την έννοια της εκπαίδευσης, διερευνάται το ζήτημα ευρύτατα στην Ιταλική Χερσόνησο προβληματοποιείται η έννοια της «μεταρρύθμισης» και των διαφόρων μεταρρυθμίσεων στη διάρκεια των τριών υπό εξέταση αιώνων καθώς και η επίδρασή τους στην εκπαίδευση των γυναικών. Οι πηγές μου στηρίζονται σε έργα που εκδόθηκαν σε τυπογραφεία της Ιταλίας και της Δύσης όπως πραγματείες για τη γυναικεία εκπαίδευση και φύση, κατηχητικά έργα, θεατρικές κωμωδίες, πρακτικά ακαδημαϊκών συνεδριάσεων, καταστατικά Ακαδημιών, μεταφράσεις έργων από ευρωπαϊκές γλώσσες στην ιταλική και από γυναίκες μεταφράστριες, ενώ έχουν χρησιμοποιηθεί και πολιτικά φυλλάδια που αναφέρονταν στη θέση των γυναικών της περιόδου και στην αναγκαιότητα να λαμβάνουν οι γυναίκες εκπαίδευση.
