***
«Την άνοιξη του 2018 τελείωσε μια αθέμιτη ξενιτιά. Επέστρεφα με τον σύντροφό μου στη μικρή μας Πατρίδα μετά από περιπλάνηση σαράντα χρόνων. Στη διαδρομή από Ηγουμενίτσα ως Δεσκάτη, μας καλωσόριζαν ολάνθιστες άγριες τριανταφυλλιές. Στην πλατεία της Δεσκάτης, είχε στηθεί η Αντρομάνα (έθιμο αποχαιρετισμού των Πασχαλογιορτών που διατηρείται και λαμβάνει χώρα την Παρασκευή της Ζωοδόχου Πηγής στη Δεσκάτη). Μόλις που προλάβαμε να μπούμε στον αιώνιο κύκλο του Ξεπροβοδίσματος της Πασχαλιάς και να γίνουμε ένα με τη μικρή κοινωνία που μας γέννησε. Συνεχίζαμε έναν κύκλο σαν να μην είχε διακοπεί ποτέ. Η μικρή μας Πατρίδα μας αγκάλιασε σαν μάνα. Εδώ ανήκω. Σαν να μην έφυγα ποτέ».
