Στη μέση μιας μακρινής θάλασσας υπήρχε κάποτε ένα νησί, που δεν ήταν σαν όλα τ’ άλλα. Οι κάτοικοί του ήταν μονίμως θλιμμένοι. Σαν κάτι να τους έλειπε και δεν μπορούσαν να αισθανθούν χαρά ό,τι κι αν έκαναν. Κανένας δεν κατάφερνε να τους πάρει τη θλίψη μακριά: ούτε η θάλασσα με τα κύματά της, ούτε οι ψαράδες με τα ψάρια τους, ούτε καν οι γοργόνες με τον χορό τους. Ώσπου μια μέρα, κατάλαβαν ότι η χαρά βρίσκεται σε πράγματα απλά, γνήσια κι αληθινά. Και πως το μεγάλο μυστικό είναι να λέμε όσο πιο συχνά μπορούμε «Σ’ αγαπώ»!
