Πέρα από την απλή εξιστόρηση μιας τόσο περιπετειώδους διαδικασίας, ο Scerri εξετάζει εδώ πώς το βαθύτερο νόημα της δομής του Περιοδικού Πίνακα άρχισε σταδιακά να γίνεται κατανοητό από τους επιστήμονες, συμβάλλοντας παράλληλα στην αλληλεπίδραση χημείας και φυσικής, αλλά και στην ανάπτυξη της ατομικής θεωρίας και της κβαντομηχανικής. Από τον Ντε Σανκουρτουά και τον Νιούλαντς μέχρι τον Λόταρ Μάυερ και τον Ντμίτρι Μεντελέγιεφ, ένας μεγάλος αριθμός από ερευνητές και επιστήμονες εργάστηκαν έτσι ώστε μια σειρά τυχαίων γεγονότων να μπουν σε τάξη και, όπως πολύ χαρακτηριστικά αναφέρει ο διάσημος φυσικοχημικός C.P. Snow, να αποκτήσουν όλα σχήμα μπροστά στα μάτια μας «σαν κάποιος να αντιμετώπιζε μια ζούγκλα κι εκείνη να μεταμορφώθηκε ξάφνου σε ολλανδικό κήπο»!