Η ποίηση του Σταυρακάκη έχει χαμηλό τον τόνο της, σε μια πρώτη ανάγνωση απηχεί μια βαθιά θλίψη, ωστόσο είναι κάτι πιο πάνω και πιο πέρα από μια συνήθη (όσο και επιφανειακή) μελαγχολική κατάθεση. Ο ποιητής αποτυπώνει εικόνες, λεπτομέρειες μιας ζωής που καταρρέει, χωρίς να εννοεί τα ίδια τα συντρίμμια της. Δεν είναι θλίψη, είναι επίγνωση, θαρραλέα συνειδητοποίηση καταστάσεων. >>>
Σε έναν κόσμο που φθείρεται γρήγορα, η επίγνωση της ευθραυστότητας αποτελεί ίσως την πιο απαιτητική επιλογή. Το «Εύθραυστον» δεν επιδιώκει να καθησυχάσει. Ζητά να δούμε καθαρά αυτό που ραγίζει και να το κατονομάσουμε.
>>>
Όταν διαβάζει κανείς την ποιητική συλλογή Εύθραυστον του Γιώργου Σταυρακάκη έχει από την πρώτη στιγμή την αίσθηση ότι δεν βρίσκεται απλώς μπροστά σε μια σειρά ποιημάτων, αλλά μπροστά σε έναν ποιητικό χώρο όπου η μνήμη, η γλώσσα και η ανθρώπινη εμπειρία δοκιμάζονται συνεχώς μέσα στο χρόνο. Το βιβλίο μοιάζει να κινείται γύρω από μια βασική συνθήκη: την ευθραυστότητα της ύπαρξης. Ευθραυστότητα της μνήμης, των σχέσεων, αλλά και της ίδιας της γλώσσας που προσπαθεί να αποδώσει όλα αυτά. >>>
Τη νέα του ποιητική συλλογή κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2026 από τις εκδόσεις «Μετρονόμος» ο ποιητής και τραγουδοποιός Γιώργος Σταυρακάκης, με τίτλο «Εύθραυστον».Πρόκειται για μια συλλογή που κινείται εξολοκλήρου σε ελεύθερο στίχο, αρκετά περιεκτικό και συμβολικό ταυτόχρονα, μελαγχολικό και νοσταλγικό, με περιεχόμενο που δείχνει εμφανώς την πρόθεση του ποιητή να μιλήσει γενικά και αφηρημένα, μέσω της εσωτερικής του φωνής, για όλα εκείνα που δυναστεύουν και σκοτεινιάζουν την ψυχή του, χωρίς ωστόσο να καταφέρνουν να την αιχμαλωτίσουν απόλυτα. >>>
