Η δομή του έργου οργανώνεται σε τέσσερα αυτοτελή κεφάλαια, τα οποία ακολουθούν τη φυσική ροή της ποινικής δίκης. Στο πρώτο κεφάλαιο αναλύονται τα δικονομικά προαπαιτούμενα της παραπομπής και οι ενέργειες του εισαγγελέα κατόπιν υποβολής μήνυσης, αναφοράς ή εγκλήσεως. Προσεγγίζεται μέσω παραδειγμάτων η διάκριση προκαταρκτικής εξέτασης, προανάκρισης και κύριας ανάκρισης, καθώς και τα ζητήματα απόρριψης ή αρχειοθέτησης μηνύσεως/εγκλήσεως. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στο κύρος του κλητήριου θεσπίσματος, στη διαδικασία του αυτοφώρου, καθώς και στις ανακριτικές πράξεις σε περιπτώσεις κυβερνοεγκλημάτων, συμπεριλαμβανομένης της δικονομικής κατάσχεσης ψηφιακών δεδομένων.
Το δεύτερο κεφάλαιο εξετάζει διεξοδικά την επ’ ακροατηρίω διαδικασία: τα πρόσωπα της ποινικής δίκης, τις προσφυγές κατά του κλητηρίου θεσπίσματος και των διατάξεων του διευθύνοντος, τη νομιμοποίηση του υποστηρίζοντος την κατηγορία, την προβολή αυτοτελών ισχυρισμών και τη μεταβολή της κατηγορίας. Αναλύεται η αποδεικτική διαδικασία μάρτυρες - έγγραφα - απολογία κατηγορουμένου, η νεοπαγής διάταξη της χρήσης τεχνολογικών μέσων (άρθρο 238Α ΚΠ∆), η αιτιολογία της δικαστικής απόφασης και τα εργαλεία της αποκαταστατικής δικαιοσύνης.
Τέλος, στο τρίτο και τέταρτο κεφάλαιο παρουσιάζονται αντιστοίχως η διαδικασία των ενδίκων μέσων, καθώς και πρακτικά ζητήματα εκτέλεσης ποινικών αποφάσεων όπως η μετατροπή της ποινής φυλάκισης και η συγχώνευση και αναστολή των ποινών. Το έργο συνοδεύεται από ενδεικτική νομολογία και πρακτικές παρατηρήσεις, ενώ είναι ενημερωμένο μέχρι και τις τελευταίες αλλαγές του ΚΠ∆ με τον Ν 5232/2025, καθιστώντας το ένα χρήσιμο και λειτουργικό ερμηνευτικό βοήθημα της ποινικής δικονομίας.
