Η θεματολογία του βιβλίου είναι εντυπωσιακά πλούσια και πολυεπίπεδη. Από τους τίτλους και μόνο των κριτικών σημειωμάτων γίνεται φανερό ότι ο Σχορετσανίτης συνομιλεί με έργα που αγγίζουν τον πυρήνα της ανθρώπινης αγωνίας: το ανεκπλήρωτο, τις ματαιωμένες επιθυμίες, τις πληγές της οικογένειας, τη βία, το παρελθόν που στοιχειώνει το παρόν, τη σύγχυση ανάμεσα σε μύθο και πραγματικότητα, τη μοναξιά, τη νοσηρότητα, τη μνήμη, τη διάλυση των βεβαιοτήτων. >>>
