Με εικόνες οριακές, στίχους που σπαράζουν και μεταφορές που κόβουν την ανάσα, η ποιήτρια περιγράφει τη μάχη με την απώλεια, την ψυχική φθορά, τον φόβο, τη μοναξιά και τη σταδιακή επαναφορά στην ελπίδα.
Η συλλογή διατρέχει τον άνθρωπο σε όλες τις εκφάνσεις του: από το σημείο μηδέν μέχρι τη στιγμή που μια χαραμάδα φωτός γίνεται αιτία να συνεχίσει. Είναι ένα βιβλίο που μιλά με ωμή αλήθεια και τρυφερότητα, μια ποιητική κατάδυση σε όσα δεν λέγονται εύκολα— αλλά χρειάζεται να ειπωθούν.
