όποια Δύση σε κρατά,
έχει κάτι από τ’ άρωμά σου,
τη δική σου έχει θωριά.
.……..
Γράφω ζωή για σένα στίχους,
με τη σιωπή μου προσπαθώ να φτιάξω ρίμες
κι οι λέξεις μου καλπάζουνε σαν άτια,
διαβαίνουνε αντάρτισσες οι μνήμες,
στης ιστορίας τρέχουνε τα μονοπάτια,
ο πόνος και τ’ άδικο γίνονται στιχάκια
