Όταν ένας άνθρωπος προσφέρει το καλύτερο των σκέψεών του, τών συναισθημάτων και των κινήσεών του προς τόν απέραντον Κόσμον και τα όντα που ζούν σ’ αυτόν, νόμοι και κοσμικές σταθερές ενεργοποιούνται δίδοντας μία μεγάλη δύναμη στα αιτήματα που μπορεί να εκφράζει, σε αυτά που κατά καιρούς ζητάει… Ναι, υπάρχει μία ζωντανή σταθερή μαθηματική σχέση ανάμεσα στην αγνή προσφορά και στο να ζητάς. Αυτήν τη σχέση τή διέπουν νόμοι της Αρμονίας, νόμοι τού Θείου Λόγου που συμβολίζεται από τόν Αριθμό “Φ” (1,618). Ένα απλό Κλάσμα το δείχνει, το επιβεβαιώνει με τον πιό σαφή και ακριβή τρόπο: Προσφέρω και Ζητώ = 1,618 (1855/1146) = 1,618 Αυτό το κλάσμα δείχνει ότι τα αιτήματα τών ανθρώπων προς τόν Ουρανό δεν έχουν ισχύ, Αξία, αν αυτοί είναι εντελώς ανίκανοι να προσφέρουν κάτι σε άλλα όντα, αν απουσιάζει εντελώς από μέσα τους η Αγάπη, η Γενναιοδωρία, η Αδελφοσύνη, η Προσφορά.