Το να αγνοείται η παρουσία των χαρισματικών ατόμων και επομένως να μην τους προσφέρεται ό,τι ανταποκρίνεται στις ανάγκες τους είναι ένα φαινόμενο που θέτει υπό αμφισβήτηση την ίδια την αξία της παροχής ίσων εκπαιδευτικών και κοινωνικών ευκαιριών σε όλους τους μαθητές. Συχνά θεωρείται ότι οι χαρισματικοί μαθητές αποτελούν μια μειονότητα παιδιών και εφήβων που μπορεί να βρει τον δρόμο της από μόνη της, αφού διαθέτει εξαιρετικές ικανότητες. Όμως αυτό απηχεί μια στερεότυπη αντίληψη η οποία παρεμποδίζει την καλή προσαρμογή, την ευεξία τους και βέβαια την απρόσκοπτη συμπερίληψή
τους στην ομάδα σε όλα τα στάδια της ανάπτυξής τους.


