Υπάρχουν βιβλία που ζητούν την προσοχή σου, και άλλα που την υπαγορεύουν σχεδόν βιολογικά — σαν έναν παλμό που επιμένει κάτω από το δέρμα. Το Εξωμήτριο ανήκει στη δεύτερη κατηγορία: ένα λεπτό, σχεδόν εύθραυστο σώμα κειμένου, που όμως μεταφέρει μια δυσανάλογα βαριά εμπειρία ύπαρξης. Η ίδια η λέξη του τίτλου λειτουργεί ως ποιητική μήτρα και άρνησή της ταυτόχρονα. >>>
