Όταν οι λέξεις πλάθουν εικόνες πλημμυρισμένες με χρώματα και μουσικές, όταν σαν πίνακας ζωγραφικής αποτυπώνουν τη δική τους αλήθεια, που ίσως να μοιάζει εξωπραγματική, απόλυτα ρομαντική με όψη παραδεισένια, ιδανική σε όλα της και ταυτόχρονα ανέφικτη, ουτοπική με δυο λόγια κι οπωσδήποτε όχι ανθρώπινα προσιτή, όταν ισορροπούν σε στίχους κεντημένους με ευχές ονειρικές, τότε η ποίηση έχει διανύσει για χάρη τους ένα βήμα πιο κοντά στην αιωνιότητα. >>>
