Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ενημερωμένη συναίνεση των ανηλίκων, την ικανότητά τους για λήψη αποφάσεων, και τον ρόλο της οικογένειας ως υποστηρικτικού και όχι επιβαλλόμενου παράγοντα. Παράλληλα, αναδεικνύεται η σημασία της διεπιστημονικής συνεργασίας μεταξύ ιατρών, ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών, ώστε η φροντίδα να είναι ολοκληρωμένη και προσαρμοσμένη στις ανάγκες κάθε νέου.
Το έργο υιοθετεί μια ολιστική και παιδαγωγικά ευαίσθητη προσέγγιση, όπου η ιατρική πράξη δεν αποτελεί απλή τεχνική παρέμβαση αλλά πράξη φροντίδας, σεβασμού και διαλόγου. Τονίζεται ότι η βιοηθική οφείλει να λειτουργεί ως πεδίο ενσυναίσθησης και ευθύνης, με στόχο την προστασία της ψυχικής και σωματικής ευημερίας των νέων ατόμων που αναζητούν τη δική τους ταυτότητα φύλου.
